و همان طور که خودت آن روز گفتی هر چیزی یک جایی باید تمام شود. و تمام شد... تمام تمام. سال‌های سال پیش شروعش کردی، از خوشی و بدی این همه سال گذشتی، تا به امروز برسی، 2 اردیبهشت 87.

چقدر جایت خالی است. تا همیشه.

/ 7 نظر / 6 بازدید
عبداله

سلام.بودن یه درده نبودن یه درد.همش درد............

علی

سلام سارا جان آه ها! شاید این رسم است رسم این دنیا! گرچه شاید رسم خوبی نیست اکثر وفتا این رسما باعث آزار مامیشد. موفق باشین. [گل] علی

امید

سلام.هر چیز یک جایی باید تمام شود .اما خیلی چیزها هیچوقت تمام نمیشوند .چیزهایی تمام میشوند که اغازی دارند ولی چیزی که اغازی ندارد هیچوقت تمام نمیشود .

دمدمی

ایما سعی نمی کنیم خیلی روشنفکرانه با این قضیه برخورد کنیم و اصلا هم سعی نمی کنیم مثل پیرمردها برخورد کنیم. ایما توصیه می کنیم: داد بزنید اگر دوست دارید. فحش بدهید اگر دوست دارید. گریه کنید اگر دوست و اصولا در چنین مواقعی هر کاری دوست دارید انجام بدهید. همان کس که دوست داشتن ناخودآگاه را با آدم داد همان کس هم باید پاسخگوی چنین روزهای آدمی باشد.

شبنم

من شرمنده ام آبجی کامنت پایینیو دیلت کن [خجالت][خجالت][خجالت]